این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    رباب بنت امرء القیس

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    رباب بنت امرء القیس را از این سایت دریافت کنید.

    رباب بنت امرء القیس

    رباب بنت امرء القیس

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    رباب درگذشت ۶۲ قمری مدینه نژاد عرب دین اسلام

    همسر(ها) حسین بن علی

    فرزندان سکینه عبدالله (علی اصغر)

    والدین امرء القیس (پدر)

    خویشاوندان مصعب بن زبیر (داماد)

    برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکی‌پدیا برای ارجاع به منابع، با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی‌منبع را می‌توان به چالش کشید و حذف کرد.

    رباب (به عربی: ) همسر حسین بن علی بوده و به علت حضور در واقعه کربلا و همچنین اشعاری که برای همسرش سروده مورد توجه شیعیان است.

    ازدواج[ویرایش]

    بوالفرج از عوف بن خارجه نقل کرده‌است که نزد عمر بن الخطاب بودم که مردی پیش او آمد و سلام کرد و گفت: «من مردی نصرانی هستم و نامم إمرء القیس است. آمده‌ام مسلمان شوم و احکام آن را بیاموزم.» اسلام را بر او عرضه کردند. مسلمان شد و امارت قبیله قضاعه را که در شام بودند به او پیشنهاد کردند.

    وقتی از نزد عمر بیرون آمد، علی بن ابی طالب را ملاقات کرد و حسن و حسین همراه او بودند. علی به او گفت: «من علی بن ابی طالب پسرعموی رسول خدا و داماد اویم و اینان فرزندان من هستند که مادرشان فاطمه، دختر رسول خداست. ما علاقه‌مندیم با تو وصلت کنیم.» امرءالقیس گفت: «یا علی، دختری دارم به نام محیاة که او را به عقد تو درمی‌آورم و دختر دیگرم، سلمی را به فرزندت حسن و سومین دخترم رباب را به حسین می‌دهم.»[۱]

    رباب از حسین صاحب دو فرزند شد، به نام‌های عبدالله علی‌اصغر و سکینه. امرءالقیس پدر رباب از اشراف و خانواده‌های بزرگ عرب به‌شمار می‌رفت. رباب در نزد حسین بن علی قدر و منزلت خاصی داشت. چنان‌که اشعاری را دربارهٔ او و فرزندش، سکینه، سروده‌است: «دوست دارم خانه‌ای را که در آن سکینه و رباب باشند. آن دو را دوست می‌دارم، مالم را به آنان می‌بخشم و کسی حق سرزنش آنان را ندارد.»

    واقعه کربلا[ویرایش]

    بعد از کشته‌شدن حسین، وقتی در مجلس ابن زیاد، رباب نگاهش به سر همسرش افتاد، بی‌تاب شد، آن سر را گرفت و بوسید و در کنار خود نهاد و نوحه‌سرایی کرد.

    ابن اثیر می‌گوید:

    رباب با قافله اسیران به شام رفت و چون به مدینه بازگشت، اشراف قریش از او خواستگاری کردند. رباب گفت: «جز رسول خدا که من همسر فرزندش بودم، همسر فرزند هیچ‌کس دیگری نخواهم شد.» و تا یک سال همچنان گریست و از زیر آسمان به زیر هیچ سقفی نرفت تا از فرط اندوه جان سپرد. بعضی گفته‌اند رباب یک سال در کنار قبر حسین ماند، آنگاه به مدینه بازگشت و از شدت اندوه درگذشت. او در سوگ حسین اشعاری نیز سروده بود.[۲]

    منابع[ویرایش]

    ↑ .

    ↑ Shaykh Abbas Qummi. p.298.

    نفس المهموم، صفحهٔ ۵۲۷

    کامل بن اثیر، ج ۴، ص ۸۸

    قصه کربلا، ص ۵۴۵. نبو زنان نمونه در تشیع

    فاطمه زهرا · خدیجه · زینب کبری · فاطمه بنت اسد · فاطمه بنت حسن · رقیه · سکینه · فاطمه معصومه · نرگس خاتون · حکیمه خاتون · شهربانو · سمانه مغربیه · ام‌کلثوم بنت علی · سبیکه · ام‌البنین · رباب بنت امرء القیس · ام‌سلمه · فضه · نجمه خاتون · اسماء · سوسن · حمیده · ام‌فروه · آمنه بنت وهب

    نبو

    شجره‌نامهٔ حسین بن علی

    محمد پدربزرگ مادری

    (شجره‌نامه) خدیجه بنت خویلد

    مادربزرگ مادری ابوطالب

    پدربزرگ پدری فاطمه بنت اسد

    مادربزرگ مادری فاطمه زهرا

    مادر علی بن ابی‌طالب

    پدر (شجره‌نامه) (خاندان علی) اولین امام شیعه

    چهارمین خلیفهٔ اهل سنت

    محسن بن علی برادر حسن مجتبی برادر

    دومین امام امامیه و زیدیه

    اولین مستعلیه حسین بن علی

    سومین امام امامیه

    دومین امام زیدیه مستعلیه/نزاریه ام‌کلثوم

    خواهر زینب خواهر شهربانو

    همسر رباب بنت امرء‌القیس

    همسر لیلا دختر ابی‌مره

    همسر ام‌اسحاق بنت طلحه

    همسر سجاد پسر چهارمین امام شیعیان

    سومین امام مستعلیه، نزاریه و زیدیه علی‌اصغر

    پسر سکینه بنت حسین دختر علی‌اکبر

    پسر فاطمه صغری بنت حسین

    دختر

    امّ‌عمر فاطمه بنت حسن

    برادرزاده جیده سندی عمر

    پسر

    عمر الاشرف محمد باقر

    نوه پنجمین امام شیعیان

    چهارمین امام مستعلیه/نزاریه ام‌فروه زید بن علی

    نوه

    پنجمین امام زیدیه ابوبکر

    پسر

    علی حمیده خاتون جعفر صادق

    نتیجه ششمین امام شیعیان

    پنجمین امام مستعلیه/نزاریه فاطمه بنت حسین

    بن حسن مجتبی زینب دختر حسن موسی کاظم

    هفتمین امام شیعیان عبدالله افطح

    اسماعیل بن جعفر نبیره

    ششمین امام مستعلیه/نزاریه ناشناس امَ کلثوم

    دختر

    علی نجمه ام‌البنین

    ناصر کبیر علی بن موسی الرضا

    هشتمین امام امامیه سبیکه خیزران محمد بن اسماعیل

    ندیده

    هفتمین و آخرین امام هفت امامیان

    هفتمین امام مستعلیه/نزاریه فاطمه

    سمانه مغربیه محمد تقی

    نهمین امام امامیه ناشناس وفی احمد

    نوه نبیره

    هشتمین امام مستعلیه/نزاریه دیگران

    علی النقی

    دهمین امام امامیه حدیثه / سوزان / سویل دیگران تقی محمد

    نهمین امام مستعلیه/نزاریه ناشناس

    حسن عسکری

    یازدهیمن امام امامیه نرگس خاتون عبدالله زکی

    دهمین امام مستعلیه/نزاریه

    حجت المهدی

    دوازدهمین و آخرین امام امامیه

    نبو واقعه کربلا

    کشتگان سپاه حسین در کربلا‏

    از بنی‌هاشم: حسین بن علی • عباس بن علی • علی‌اکبر • علی‌اصغر • محمد بن العلی • جعفر بن عقیل بن ابیطالب • جعفر بن علی • عثمان بن علی • محمداصغر بن علی • ابوبکر بن علی • ابراهیم بن علی • عبدالله بن علی • عمر بن علی • محمداوسط بن علی • عباس‌اصغر بن علی • عبدالله بن حسن • عمر بن حسن • قاسم بن حسن • ابوبکر بن حسن • بشر بن حسن • ابوبکر بن حسین • ابراهیم بن حسین • عبدالله بن حسین • محمد بن عباس • جعفر بن عقیل • عبدالرحمان بن عقیل • محمد بن جعفر طیار • محمد بن مسلم بن عقیل • عبدالله بن مسلم بن عقیل • عون بن عبدالله بن جعفر •از صحابه: • انس بن حارث • زیاد بن عریب • جابر بن عروه • حبیب بن مظاهر • عبدالرحمن بن عبد رب • عقبة بن صلت جهنی • عمار بن ابی سلامی • مجمع بن زیاد جهنی • مسلم بن عوسجه

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    رباب دختر امرؤ القیس

    رباب دختر امرؤ القیس

    رَباب بِنت إمرؤالقَیس بن عدی، همسر امام حسین(ع) و مادر سکینه و علی اصغر (عبد الله رضیع) است. او را زنی عالم و اهل فصاحت و بلاغت معرفی کرده‌اند. رباب در واقعه کربلا حضور داشت و همراه اسیران به شام رفت. وفات وی را نیز پس از واقعه عاشورا در سال ۶۲ هجری قمری و از شدت غصه و اندوه ذکر کرده‌اند.

    محتویات

    ۱ نسب

    ۲ ویژگی‌های شخصیتی و اخلاقی

    ۳ ازدواج با حسین بن علی(ع)

    ۳.۱ علاقه امام حسین(ع) به رباب

    ۴ فرزندان ۵ حضور در کربلا ۶ پس از واقعه کربلا ۷ وفات ۸ پانویس ۹ منابع

    نسب

    رباب دختر امرؤالقیس بن عدی، است. پدرش از اعراب شام و نصرانی بود و در خلافت عمر بن خطاب (خلافت: ۱۳ - ۲۳ق) مسلمان شد. از مادر رباب هم با نام هند الهنود دختر ربیع بن مسعود بن مصاد بن حصن بن کعب یاد شده است.[۱]

    ویژگی‌های شخصیتی و اخلاقی

    سید محسن امین می‌گوید: در کتاب الاغانی از قول هشام کلبی نقل شده است که رباب از بهترین زنان و افضل آنان در جمال، ادب و عقل بود.[۲]

    ازدواج با حسین بن علی(ع)

    شیخ مفید در ذکر اولاد امام حسین(ع)، رباب را جزو همسران امام می‌شمارد.[۳] بنابر نقلی امرؤالقیس سه فرزند خود را از فرط علاقه و ارادت به حضرت علی(ع) به عقد ازدواج امیرالمؤمنین(ع) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) درآورد.[۴] [۵]

    علاقه امام حسین(ع) به رباب

    امام حسین(ع) رباب را بسیار دوست می‌داشت[۶] و درباره وی شعر هم می‌سرود. در شعری که به امام حسین منسوب است، امام (ع) بیان می‌دارد خانه‌ای که در آن رباب و سکینه باشد، دوست دارم.[۷] اشعار دیگری نیز درباره رباب به امام حسین(ع) منسوب است.[۸] [۹]

    فرزندان

    رباب دو فرزند از امام حسین(ع) داشت، یکی سکینه و دیگری عبدالله. عبدالله(علی اصغر) در روز عاشورا در حالی که کودکی بیش نبود، در آغوش پدرش به شهادت رسید.[۱۰]

    حضور در کربلا

    بر اساس شواهدی که نقل شده است، رباب در کربلا حضور داشت و همراه اسیران به شام رفت. گفته شده که او شهادت علی اصغر(ع) در آغوش پدر را نظاره‌گر بود.[۱۱] ابن کثیر دمشقی می‌گوید: او در کربلا همراه حسین(ع) بود و هنگامی که حسین کشته شد، بسیار بی‌تابی می‌کرد.[۱۲] او پس از شهادت امام حسین(ع) چنین سروده است:

    انّ الّذی کان نورا یستضاء به بکربلاء قتیل غیر مدفون

    سبط النّبی جزاک الله صالحة عنّا و جنّبت خسران الموازین

    قد کنت لی جبلا صعبا ألوذ به و کنت تصحبنا بالرّحم و الدّین

    من للیتامی و من للسّائلین و من یغنی و یأوی إلیه کلّ مسکین

    و الله لا أبتغی صهرا بصهرکم حتّی اغیب بین الرّمل و الطّین

    ترجمه:

    آن که نوری پرتوافشان بوده است اکنون، کشته دفن ناشده کربلاست

    نواده پیامبر! خدا تو را از سوی ما جزای نیکو دهد [تو] از زیان وزن اعمال [در قیامت]، دور گشته‌ای.

    تو برای من کوهی سخت بودی که به آن پناه می‌بردم و تو با رحمت و دینداری، با ما مصاحبت می‌کردی.

    [پس از تو] چه کسی برای یتیمان باشد و چه کسی برای درخواست کنندگان و چه کسی نیاز را برطرف کند و مسکینان، به او پناه برند؟

    به خدا سوگند، پس از تو با هیچ‌کس دیگری ازدواج نخواهم کرد تا آن که میان شن و گِل، مدفون و ناپیدا شوم.[۱۳]

    همچنین نقل شده است که رباب در مجلس ابن زیاد، سَرِ حسین بن علی(ع) را در آغوش گرفت و آن را بوسید و چنین سرود:

    وا حُسینَا فَلا نسیتُ حسینا اقصَدَتْهُ اسِنَةُ الاعداء

    غادَروُهُ بِکربلاء صریعا لا سقی الله ُ جانبی کربلاء

    ترجمه:

    وا حسینا! [هیچ گاه] حسین را از یاد نخواهم برد که نیزه‌های دشمنان، بدن او را چاک چاک کرده است.

    در کربلا به نیرنگ، او را بر زمین زدند خداوند، کران تا کران کربلا را سیراب نکند![۱۴]

    پس از واقعه کربلا

    بنا بر برخی نقل‌ها رباب یک سال نزد قبر حسین(ع) در کربلا ماند و سپس به مدینه باز گشت. اما شهید قاضی طباطبایی قائل است که رباب، عزا را در مدینه برپا کرده است نه در کربلا و می‌گوید: افزون بر این که امام سجاد(ع) مانع می‌شد، همسر امام حسین(ع) خود نیز تا یک سال در بیابان کربلا تنها نمی‌ماند و این مطلب را از شخصیت او بعید دانسته است. وی همچنین می‌گوید: هیچ‌کس به طور قطع نگفته که بانوی معظمه، «رباب»، تمام یک سال را در کنار قبر مطهر مانده است، ابن اثیر هم برای این قول، قائلی ذکر نکرده است؛ پس خبر اول که بر ماندن یک سال در کنار قبر مطهر و اقامه عزا دلالت دارد و این که پس از آن از دنیا رفته است؛ گرفتار ضعف می‌گردد.[۱۵]

    ابن کثیر شعری را نیز از زبان او آورده است:

    اِلی الحول ثمَ اَسْمُ السلامَ علیکما وَ مَنْ یبْک حَوْلاً کامِلاً فَقَد اعْتَذَر

    «تا یک سال، پس از آن بر شما درود می‌فرستم و [وداع می‌کنم] کسی که یک سال کامل بگرید پس از آن معذور است.»[۱۶]

    وی همچنین در مدینه، خواستگارانی از اشراف و بزرگان قریش را ردّ کرد و حاضر نشد با کسی ازدواج کند. او می‌گفت: من پس از پیامبر(ص) پدر شوهری نمی‌خواهم.[۱۷]

    مصقلة الطحان روایتی را از امام صادق(ع) نقل کرده که شنیدم امام صادق(ع) فرمود: چون حسین(ع) کشته شد، همسر کلابیه آن حضرت برایش سوگواری به پا کرد و خود گریست و زنان و خدمتگزاران او هم گریستند تا اشک چشمانش خشک شد و تمام گشت. آن هنگام یکی از کنیزانش را دید که می‌گرید و اشک چشمش جاری است، او را طلبید و گفت: چرا در میان ما تنها اشک تو جاری است؟! او گفت: من شربت سویق می‌آشامم. او هم دستور داد سویق تهیه کنند و از آن نوشیدند. بعد اظهار داشت می‌خواهم با این عمل برای گریستن بر حسین(ع) نیرو پیدا کنم.[۱۸]

    وفات

    ابن اثیر می‌نویسد: رباب پس از واقعه عاشورا یک سال بیشتر زنده نماند و زیر سایه ننشست و از شدت غصه و اندوه درگذشت.[۱۹] سید محسن امین سال وفات رباب را ۶۲ هجری (یعنی یک سال پس از عاشورا) ذکر می‌کند.[۲۰]

    پانویس

    ↑ امین، اعیان الشیعة، ۱۴۲۱ ق، ج۶، ص۴۴۹.

    ↑ امین، اعیان الشیعة، ۱۴۲۱ ق، ج۶، ص۴۴۹.

    ↑ مفید، الارشاد، ۱۴۱۴ ق، ج۲، ص۱۳۵.

    ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ ق، ج۲، ص۱۹۵.

    ↑ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ۱۴۱۵ ق، ج۶۹، ص۱۱۹.

    ↑ ابن کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ ق، ج۸، ص۲۲۸.

    ↑ امین، اعیان‌الشیعة، ۱۴۲۱ ق، ج۶، ص۴۴۹.

    ↑ زبیدی، تاج العروس، ۱۴۱۴ ق، ج۲، ص۱۰.

    ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ۱۴۱۷ ق، ج۲، ص۱۹۶.

    منبع مطلب : fa.wikishia.net

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 4 ماه قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید