این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    رونالدو برزیلی چند سال دارد

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    رونالدو برزیلی چند سال دارد را از این سایت دریافت کنید.

    رونالدو

    رونالدو

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    این مقاله دربارهٔ بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال برزیل است. برای بازیکن پرتغالی کریستیانو رونالدو را ببینید. برای دیگرکاربردها رونالدو (ابهام‌زدایی) را ببینید.

    رونالدو

    رونالدو در سال ۲۰۱۹ اطلاعات شخصی

    نام کامل رونالدو لوئیزی نازاریو ده لیما

    زادروز ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ ‏(۴۶ سال)

    زادگاه ریو دو ژانیرو، برزیل

    قد ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)

    پست مهاجم باشگاه‌های جوانان

    ۱۹۹۰–۱۹۹۳ سائو کریستووائو[۱]

    باشگاه‌های حرفه‌ای*

    سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†

    ۱۹۹۳–۱۹۹۴ کروزیرو ۴۷ (۴۴)

    ۱۹۹۴–۱۹۹۶ پی‌اس‌وی آیندهوون ۵۷ (۵۴)

    ۱۹۹۶–۱۹۹۷ بارسلونا ۴۹ (۴۷)

    ۱۹۹۷–۲۰۰۲ اینتر ۹۹ (۵۹)

    ۲۰۰۲–۲۰۰۷ رئال مادرید ۱۷۷ (۱۰۴)

    ۲۰۰۷–۲۰۰۸ میلان ۲۰ (۹)

    ۲۰۰۹–۲۰۱۱ کورینتیانس ۳۱ (۱۸)

    مجموع ۳۴۳ (۲۴۷)

    تیم ملی

    ۱۹۹۳ زیر ۱۷ سال برزیل ۷ (۵)

    ۱۹۹۶ زیر ۲۳ سال برزیل ۸ (۶)

    ۱۹۹۴–۲۰۱۱ برزیل ۹۸ (۶۲)

    افتخارات [نمایش]

    تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

    رونالدو لوئیز نازاریو ده لیما (به پرتغالی برزیل: Ronaldo Luís Nazário de Lima) (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ در ریو دو ژانیرو) که بیشتر با نام رونالدو یا رونالدو برزیلی شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال پیشین برزیل و رئیس کنونی باشگاه رئال وایادولید اسپانیا است. رونالدو یکی از بهترین و تکنیکی‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال به‌شمار می‌رود که پدیدآورنده برخی از شیوه‌های دریبل‌زنی است. او در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۲۰ توسط فرانس فوتبال به عنوان بهترین مهاجم نوک تاریخ فوتبال بالاتر از یوهان کرویف و مارکو فان باستن و جزو تیم رؤیایی بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال قرار گرفت.[۲] او به دلیل دریبل زنی‌های تکرار نشدنی لقب مریخی را هم از سوی بزرگان فوتبال گرفت. او در دوران حرفه‌ای خود به دلیل سرعت زیاد، دریبل‌های تکنیکی، دقت و تمام‌کنندگی‌اش مورد توجه قرار گرفت و برای تیم‌های باشگاهی مانند بارسلونا و اینترمیلان و نیز تیم ملی برزیل در پست مهاجم بازی کرد که پس از آسیب‌دیدگی از ناحیهٔ زانو، در سال ۲۰۰۲ به رئال مادرید پیوست

    رونالدو در سال ۱۹۹۶ زمانی که ۱۸ سال سن داشت، بازیکن سال فوتبال جهان شد، بعدها دو بار دیگر در سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ به این عنوان رسید و در سال ۱۹۹۸ بازیکن سال فوتبال اروپا شد. او پس از دیِگو مارادونا دومین بازیکنی است که دو مرتبه رکورد نقل و انتقالات فوتبال جهان را شکسته‌است.

    رونالدو یک بار عنوان بهترین بازیکن خارجی لالیگا، یک بار عنوان بهترین بازیکن فصل سری آ ایتالیا و نیز کفش طلای بهترین گلزن جام جهانی ۲۰۰۲ را به دست آورد. او تا سن ۲۱ سالگی، بیش از ۲۰۰ گل باشگاهی و ملی را به‌ثمر رساند. او همچنین یکی از بهترین بازیکنان برزیلی تمام ادوار است که در ۹۸ بازی برای تیم ملی برزیل ۶۶ گل به ثمر رسانده و پس از پله رکورددار گلزنی ملی در برزیل است. او در سن ۱۷ سالگی با تیم ملی برزیل به قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۴ رسید و از جوان‌ترین بازیکنانی است که به این افتخار دست یافته‌اند. رونالدو در جام جهانی ۱۹۹۸ بهترین بازیکن این جام شد و در صعود برزیل به فینال تأثیر زیادی داشت. او در جام‌جهانی ۲۰۰۲ نیز ضمن آقای گلی جام جهانی، در کنار رونالدینیو و ریوالدو یکی از بازیکنان کلیدی برزیل در قهرمانی این جام بود. در کوپا آمریکا ۱۹۹۷ او بهترین بازیکن تورنمنت و در کوپا آمریکا ۱۹۹۹ آقای گل شد. رونالدو در سال ۲۰۰۷ از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد و نام وی در فیفا ۱۰۰ (لیست برترین بازیکنان ادوار فوتبال به انتخاب پله) جای گرفته‌است.

    رونالدو پس از تکرار مصدومیت، در سال ۲۰۱۱ برای همیشه از فوتبال کناره‌گیری کرد و بازنشسته شد. او مدتی سفیر حسن نیت سازمان ملل متحد و نیز سفیر فیفا در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود. وی هم‌اکنون مالک ۵۱ درصد سهام رئال وایادولید و رئیس این باشگاه اسپانیایی است.

    زندگی‌نامه[ویرایش]

    جوانی[ویرایش]

    رونالدو لوئیس نازاریو دو لیما در ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۶ در بنتو ریبیرو متولد شد، حومه فقیرنشین اما مسالمت آمیز و در حدود سی کیلومتری مرکز ریودوژانیرو. نوزادی که ۳٫۳۶ کیلوگرم وزن داشت، رونالدو را به احترام پزشکی که از تولد وی مراقبت کرده‌است، و همچنین با اشاره به نام پدرخوانده خود، یکی از دوستان خانواده نامگذاری می‌کنند او که کودکی آرام و کمی آشفته بود، اولین توپ خود را در کریسمس سال ۱۹۸۰ دریافت کرد. او به سختی توپ را ترک می‌کرد، همیشه او را روی پاهایش نگه می‌داشت و حتی با آن می‌خوابید. در خیابان‌های زادگاهش است که می‌آموزد بر توپ مسلط شود و سریعاً از آن جدا نشود. او همچنین علاقه خود را به یکی از باشگاه‌های محلی، فلامنگو، جایی که هافبک تهاجمی بین‌المللی زیکو، بُت دوران جوانی اش، بازی می‌کرد و چندین بار در مسابقات باشگاهی در Maracanã، استادیوم بزرگ کاریوکا بازی می‌کرد، نشان داد. پدرش، نلیو نازاریو د لیما، بزرگتر خانواده از هفت فرزند بود و کودکیِ سختی داشت. رونالدوی جوان دنیای کار را کشف کرد و در نوجوانی در شرکت تلفنی ریو استخدام شد. در این زمان بود که او با همسر آینده خود، سونیا دوس سانتوس باراتا، که در آن زمان صندوقدار جوان در یک سوپرمارکت بود، ملاقات کرد. این زوج دارای دو فرزند بزرگتر از رونالدو هستند: آئونه، دختری که چهار سال قبل از او متولد شد و نلینو، هجده ماه قبل از فرزند سوم و آخر خانواده متولد شد. برادر نلیو، و بنابراین عموی رونالدو، ملقب به پپیکو، یک فوتبالیست، قهرمان ریو با باشگاه فلومیننس در سال ۱۹۶۴ است.

    فوتبال[ویرایش]

    برای مدت طولانی، رونالدو توسط تمام خانواده‌اش «دادادو» نامیده می‌شد، لقبی که توسط برادر بزرگتر او نامگذاری شد. چون نام او برای تلفظ بسیار پیچیده بود. تنها در شانزده سالگی بود که او شروع به ایجاد نام از طریق فوتبال کرد و خواست که با نام واقعی خود صدا شود. در کودکی دوستانی که به او لقب می‌دادند به دلیل دندان‌های تحمیلی که او را آزار می‌داد مسخره می کردندش. او علی‌رغم تلاش والدینش برای ثبت نام در مدارس معتبر، علاقه زیادی به مدرسه نداشت و خیلی دوست داشت در خیابان فوتبال بازی کند؛ بنابراین، هنگامی که او ۱۰ ساله بود، در انجمن ورزشی باشگاه تنیس والکیر، نه چندان دور از بنتو ریبیرو، جایی که فوتبال داخل سالن را بازی می‌کرد، ثبت نام کرد. این نوع فوتبال، که مشخصه زمین‌های بازی کمی دارد، به او امکان می‌داد تا کیفیت فنی خود را توسعه دهد. پس از شروع به عنوان دروازه‌بان، او در مرکز زمین قرار گرفت و تعداد زیادی گل به ثمر رساند. در جریان مسابقه ای برابر واسکو دو گاما، که در آن چهار گل به ثمر رساند، رونالدو توسط یک عضو باشگاه فوتسال Social Ramos مشاهده شد که او را علی‌رغم عدم تمایل مادرش به خدمت گرفت. وی که در مسابقات قهرمانی شهرداری شرکت داشت، در طول اولین فصل خود ۱۶۶ گل به ثمر رساند، از جمله یازده گل در یک مسابقه، تمام رکوردهای قبلی را زد.

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    بیوگرافی رونالدوی برزیلی؛ مرد فرصت ها

    رونالدوی برزیلی در 18 سپتامبر 1976 مصادف با 27 شهریور سال 1355 به دنیا آمد. او بسیار فرصت طلب بود و کم پیش می آمد که موقعیتی را از دست بدهد.

    مجله ویستا

    بیوگرافی رونالدوی برزیلی؛ مرد فرصت ها

    «لوئیز نازاریو د لیما» ملقب به «رونالدو» بازیکن سابق تیم ملی برزیل در تاریخ 18 سپتامبر سال 1976 (27 شهریور سال 1355) به دنیا آمد. شاید خود رونالدو هم باور نمی کرد روزی بازیکن دیگری وارد عرصه فوتبال شود که همه را مجبور کند برای یادآوری افتخاراتش حتما متذکر شوند که منظورشان رونالدوی برزیلی است. با ما باشید تا نگاهی به زندگی نامه این فوتبالیست تمام عیار بیندازیم؛

    بیوگرافی رونالدوی برزیلی

    لوئیز نازاریو د لیما (Luis Nazario De Lima) ملقب به رونالدو (Ronaldo) در روز 18 سپتامبر سال 1976 (27 شهریور 1355) در منطقه بنتو ریبیروی شهر ریودژانیروی برزیل به دنیا آمد. از همان بچگی عاشق فوتبال بود اما پدر و مادرش سونیا و نلیو با فوتبال بازی کردن او مخالف بودند.

    نقطه آغاز فوتبال

    رونالدو فوتبالش را از تیم فوتسال باشگاه تنیس والکوئره آغاز کرد. بعد از آن در سن 13 سالگی به باشگاه فوتسال سوسسیا راموس بنتو ریبیرو پیوست و دو سال بعد به تیم سائوکریسووائو رفت و فوتبال بازی کردن در زیمن چمن را در این باشگاه آغاز کرد.او آنقدر در زمین چمن عالی ظاهر شد که به طور همزمان به تیم ملی زیر 17 سال برزیل دعوت شد و مورد توجه باشگاه کروزیرو قرار گرفت و در سال 1993 وقتی 17 سال داشت به این تیم پیوست.

    حضور در لیگ فوتبال برزیل

    رونالدو از همان اولین حضورش در لیگ برزیل برای رقیبانش خط و نشان کشید و توانست در 14 بازی 12 گل بزند. علاوه بر آن 22 گل هم در لیگ منطقه ای میناس گرایس به ثمر رساند.

    بازی های ملی

    اولین حضور رونالدو در تیم ملی برزیل مربوط به تیم زیر 17 سال می باشد. او با این تیم توانست در سال 93 قهرمان آمریکای جنوبی شود. رونالدوی برزیلی اولین بازی ملی خودش را در 23 مارس سال 1994 در یک بازی دوستانه برابر آرژانتین انجام داد. اولین گل ملی او در 4 ماه مه همان سال برابر ایسلند به ثمر رسید. او که 17 سال بیشتر نداشت در جام جهانی آمریکا هم شرکت کرد و توانست دل چند باشگاه اروپایی را ببرد. اولین موفقیت بین المللی رونالدو با تیم ملی برزیل مربوط به قهرمانی در المپیک سال 96 بود که توانست به مدال برنز دست پیدا کند.

    رونالدو در تیم ملی برزیل 98 بازی انجام داد و 62 گل به ثمر رساند. افتحارات رونالدو با تیم ملی برزیل عبارتند از:

    قهرمانی در جام جهانی 94

    مقام دوم جام جهانی 98

    قهرمانی در جام جهانی 2002

    مقام دومی کوپا آمه ریکا 95

    قهرمانی کوپا آمه ریکا 97

    قهرمانی کوپا آمه ریکا 99

    قهرمانی در جاتم کنفدراسیون ها 97

    مقام سومی در المپیک 96

    سلام بر اروپا

    رونالدو که بعد از جام جهانی 94 از یوونتوس و آث میلان پیشنهاد داشت به پیشنهاد روماریوی برزیلی به تیم آیندهوون پیوست. او برای این انتقال 9/5 میلیون مارک دریافت کرد که تا آن زمان هیچ بازیکن برزیلی دریافت نکرده بود.

    به بارسا خوش آمدید

    رونالدو در طول سال های 94 تا 96 57 بازی برای آیندهوون انجام داد و 54 گل به ثمر رساند. این آمار عجیب و غریب باعث شد تا سران باشگاه بارسلونا او را به ازای 30 میلیون مارک به نیوکمپ بیاورند. رونالدو یک فصل برای بارسلونا بازی کرد و توانست با 34 گل زده آقای گل باشگاه های اسپانیا شود. حساس ترین گل رونالدو برای بارسا تگ گل پیروزی بخش بارسلونا در فینال جام در جام اروپا برابر پارسن ژرمن بود.

    حالا نوبت ایتالیاست

    رونالدو در سال 97 به باشگاه اینترمیلان پیوست. اینتری ها امیدوار بودند که با کمک رونالدوی برزیلی بتوانند بر سلطه یوونتوس و میلان بر سری آ غلبه کنند. آن ها برای این ریسک رکورد نقل و انتقالات را شکستند و 50 میلیون مارک برای رونالدو هزینه کردند. اما رونالدو بر خلاف سال های قبلش نتوانست آقای گل شود و اینتر نیز به نایب قهرمانی سری آ بسنده کرد. البته در این سال اینترمیلان قهرمان جام یوفا شد. اوضاع اینترمیلان در سال بعد بسیار بدتر شد و آن ها در لیگ هشتم شدند و هیچ جامی را کسب نکردند. رونالدو در این فصل دچار اولین مصدومیتش شد و فقط 19 بازی برای اینتر به میدان رفت و 14 گل زد.

    امان از مصدومیت بی جا

    رونالدو در سال 99 از ناحیه زانوی راست دچار مصدومیت شد و چهار ماه از میادین دور بود. بعد از چهار ماه وقتی دوباره به میدان آمد در همان بازی اول در دقیقه 6 دوباره مصدوم شد و این بار رباط صلیبی اش پاره شد. رونالدو به دلیل این مصدومیت 17 ماه از میادین دور بود.

    دوران بعد از مصدومیت

    رونالدو پس از سپری کردن دوران مصدومیت حضوری موثر در تیم اینتر و تیم ملی برزیل داشت. اینتری ها با حضور رونالدو تا هفته آخر شانس قهرمانی داشتند اما در نهایت نایب قهرمان شدند و تیم ملی برزیل هم با درخشش او در جام جهانی 2002 ژاپن و کره به قهرمانی رسید.

    سلام رونالدو به مادرید

    رونالدو بعد از اینتر میلان با دریافت 45 میلیون یورو راهی مادرید شد و به تیم رئال مادرید پیوست. او در اولین فصل حضورش در رئال قهرمان جام باشگاه های جهان شد و به عنوان مرد سال فوتبال اروپا و جهان انتخاب گردید. رئال در آن سال قهرمانی لالیگا را بدست آورد. رونالدو در دومین فصل حضورش در رئال آقای گل لالیگا شد اما رئال در آن سال هیچ جامی را کسب نکرد.

    افول وب برزیلی

    در فصل 2007-2006 رونالدو چندان درخششی نداشت و حتی در طول یک دوره 205 روزه هیچ گلی به ثمر نرساند. همین باعث شد تا کاپلو، مربی رئال او را از ترکیب اصلی کنار بگذارد. در همین دوران بود که دوباره مصدومیت به سراغش آمد. همه این شرایط باعث شد تا رونالدو دوباره به ایتالیا بازگردد و این بار به تیم آث میلان بپیوندد.

    منبع مطلب : vista.ir

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 13 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید