این سایت سعی دارد سایت های برتر سراسر ایران را معرفی کند ما با نمایش دادن پیش نمایشی از سایت، کاربران را به دیدن کامل مطالب سایت های معرفی شده دعوت میکنیم فلذا هیچ لینک، عکس، و متنی از سایت های معرفی شده کپی نمیشود.

    زندگی نامه یعنی چه

    مهدی

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    زندگی نامه یعنی چه را از این سایت دریافت کنید.

    زندگی نامه

    معنی زندگی نامه - معانی، لغت نامه دهخدا، فرهنگ اسم ها، فرهنگ معین و عمید، مترادف و متضاد و ... در فرهنگ لغت آبادیس - برای مشاهده کلیک کنید

    زندگی نامه

    بستن تبلیغات

    مترادف ها

    biography (اسم)

    بیوگرافی، زندگینامه، تذکره، زیستنامه، سیرت، تاریخچه زندگی

    فرهنگ معین

    ( ~. مِ ) (اِمر. ) شرح حال ، گزارشی از رویدادهای زندگی یک یا چند تن .

    فرهنگستان زبان و ادب

    [عمومی] ← سرگذشت

    دانشنامه اسلامی

    [ویکی فقه] زندگی نامه اثری است که بر پایه ی واقعیت و به یاری اسناد و مدارک، خاطرات و شواهد در دسترس، به شرح حال و بازآفرینی سیمای برجستگان و فرهیختگان می پردازد.

    زندگی نامه اثری است که بر پایه ی واقعیت و به یاری اسناد و مدارک، خاطرات و شواهد در دسترس، به شرح حال و بازآفرینی سیمای برجستگان و فرهیختگان می پردازد. زندگی نامه را «ترجمه ی حال»، «کارنامه» نیز گویند و «صاحب ترجمه» کسی است که ترجمان حال او را می نویسند. زندگی نامه هر قدر که مفصل یا مختصر باشد، باید سهم خود را از نظر پژوهش علمی و مقایسه ی حوادث و گفتار و ارزیابی آنها ادا کند تا از هرگونه تمایلات و تعصبات شخصی احتمالی نسبت به صاحب ترجمه عاری باشد. وقتی سرگذشت شخصیت های مختلف را می نویسیم باید با بی طرفی کامل، جانب احتیاط و انصاف را نگه داریم.

    تفاوت زندگی نامه با حسب حال

    تفاوت زندگی نامه با حسب حال در این است که حسب حال شرح زندگانی شخص به قلم خود اوست حال آن که زندگی نامه شرح زندگانی شخص به قلم دیگران است.

    انواع کتاب های زندگی نامه ای

    ...

    wikifeqh: زندگی نامه

    بستن تبلیغات

    دانشنامه عمومی

    زندگی نامه یا سرگذشت نامه یا بیوگرافی سبکی در ادبیات و دیگر رسانه ها از جمله فیلم های مستند است که مربوط می شود به شرح و توصیف رخدادها و روند زندگی یک یا چند نفر.بیشتر زندگی نامه ها بر پایه یادداشت های شخصی افراد ترتیب داده می شوند و داستان هایی واقعی هستند و نه تخیلی.یک زندگی نامه به فهرست کردن اطلاعات در مورد یک شخص مانند زادگاه و زادروز و تاریخ رخدادها محدود نمی شود و به توضیح و گاه تحلیل رویدادها می پردازد.

    زندگی نامه نویسی

    به زندگی نامه ای که توسط خود شخص مورد نظر نوشته شود خودزندگی نامه یا زندگی نامه خودنوشت یا حسب حال گفته می شود.

    از کهن ترین نمونه های زندگی نامه می توان به کتاب های تاریخ نگاران یونان دربارهٔ شرح زندگی شاهنشاهان ایران اشاره کرد از جمله کوروش نامه نوشته گزنفون.

    نخستین کتاب زندگی نامه در زبان فارسی نو کتاب لباب الالباب محمد عوفی است. در ادبیات فارسی کتاب های تألیف شده در سبک زندگی نامه را تذکره می گفتند.

    wiki: زندگی نامه

    گزارش تخلف یا اشتباه در معنی

    بستن تبلیغات

    دانشنامه آزاد فارسی

    زندگی نامه (biography)

    نوشته یا اثری دربارۀ شرح احوال و زندگی یک شخصیت، بر پایۀ واقعیت و به یاری اسناد، مدارک، خاطرات و شواهد موجود. اگر زندگی نامه را خود شخص نوشته باشد آن را زندگی نامۀ خودنوشت می گویند. زندگی نامه ممکن است صرفاً شامل جزئیاتِ مبتنی بر واقعیت های زندگی شخص باشد که به ترتیب رویدادها بازگو می شود، اما معمولاً موضوع تفسیر و دقت تاریخی نیز قرار می گیرد، و اگر آراسته به پیرایه های هنری باشد به ادبیات نزدیک می شود. پیشینۀ زندگی نامه نویسی به روزگار باستان بازمی گردد. کتیبه های برجای مانده از تمدن های مصر، بین النهرین و ایران از نخستین نمونه های زندگی نامه نویسی به شمار می روند؛ کتیبۀ داریوش اول هخامنشی در بیستون نمونه ای از زندگی نامۀ خودنوشت است. آغازگر زندگی نامه نویسی در اروپا ایون، مورخ یونانی (قرن ۵پ م)، است که زندگی نامۀ برخی از شخصیت های برجستۀ معاصر خود را نوشت، اگرچه امروزه فقط صفحاتی از آن ها باقی مانده است. زندگی نامه نویسی در اروپا تا تجزیۀ امپراتوری روم در قرن ۵ م رونق داشت. از زندگی نامه نویسان دورۀ باستان می توان سوما ـ چی ین (۱۴۵ ـ ۸۷ پ م) معروف به هردوتِ چین، پلوتارکِ و گزنفون یونانی، کورنلیوس نپوس، گایوس سوئنونیوس و یوبلیوس کورنلیوسِ رومی را نام برد. با گسترش و رواج مسیحیت در اروپا، توجه به نوشتنِ زندگی نامۀ قدیسان بیشتر شد که زندگی نامۀ خودنوشت اوگوستین قدیس (۳۵۴ ـ ۴۳۰م) با نام اعترافات از برجسته ترین نمونه های آن است. زندگی نامه هایی که از این دوره تا دورۀ رنسانس در اروپا پدید آمدند، به سبب رواج روزافزون مسیحیت و باور عمیق به آن بیشتر شکل مناقب نامه داشتند تا گزارشی از یک زندگی واقعی. در قرون میانه نوعی زندگی نامه نویسی شکل گرفت که شرح زندگانی و دلاوری های شهسواران در جنگ های صلیبی بود؛ افسانۀ نیبلونگن، سرودۀ شاعری اتریشی، نمونه ای از چنین زندگی نامه هایی است. زندگی آنسلم اثر ایدفر، تاریخ فرانک ها از اسقف گریگوری توری، و تاریخ کلیسایی ملت انگلیس نوشتۀ قدیس بید ازجمله آثار این دوره با موضوع زندگی واقعی اشخاص اند. مهم ترین زندگی نامۀ غیردینی قرون میانه، زندگی شارلمانی نوشتۀ آینهارد است. با آغاز دورۀ رنسانس زندگی نامه نویسی تحول یافت. در نیمۀ اول قرن ۱۶، زندگی نامه نویسانی پیشرو در انگلستان ظهور کردند که سِر تامس مور، ویلیام روپر، و جورج کاوندیش از آن جمله اند. در عهد الیزابت، زندگی نامه نویسی با بی اقبالی روبه رو شد، اما در قرن های ۱۷ و ۱۸ دوباره رونق گرفت و کسانی چون جیمز بازولِ اسکاتلندی آثاری بدیع در این زمینه آفریدند. در قرن ۱۹ نیز زندگی نامه های بسیاری در اروپا خلق شد که زندگی شارلوت برونته نوشتۀ الیزابت گسکل و زندگی مهندسان اثر سیموئل اسمایلز اسکاتلندی از مهم ترین آن هاست. قرن بیستم شکوفاترین دورۀ زندگی نامه نویسی در طول تاریخ است، به ویژه از سال های پس از جنگ جهانی اول که با خاطره نویسی همراه شد و با ابتکار زیگموند فروید که خود زندگی لئوناردو داوینچیرا نوشت، تحلیل روان شناسانه و روان کاوانه پا به عرصۀ زندگی نامه نویسی گذاشت. از برجسته ترین نویسندگان غربی در قرن ۲۰ می توان الیزابت لانگفورد و لیتن استراچی انگلیسی، امیل لودویگ آلمانی و آلبرت چین امریکایی را نام برد. همچنین، ویلیام منچستر، لئون ایدل، جوزف لَش، و ریچارد اِلمان از دیگر زندگی نامه نویسان معروف امریکایی اند. امروزه زندگی نامه نویسی از انواع مهم ادبی است که طرفداران و خوانندگان فراوانی یافته است. نخستین کسی که به زندگی نامه نویسی اسلامی پرداخت، عبیدالله بن ابراهیم ابورافع بوده که در اثری، فهرستی از یاران امام علی (ع) که در جنگ ها وی را همراهی کرده اند، فراهم آورده است. از آن پس انواع گوناگونی از زندگی نامه ها پدید آمد که سبب زندگی نامه نویسی اسلامی شد؛ ازجمله کتاب های تراجم احوال (شرح زندگی واقعی اشخاص بدون اغراق) و مناقب نامه ها (شرح زندگی اشخاص آمیخته با گزافه گویی ها و داستان های باورنکردنی). زندگی نامه نویسی در عرصۀ ادبیات ایرانی ـ اسلامی انواع گوناگونی دارد که سیره، مقتل، نسب نامه، طبقات، مزارات، خاطرات، سفرنامه، زندگی نامۀ خودنوشت و زندگی نامه های زنان، بزرگان، پادشاهان، وزیران، دیوان سالاران و دیگر شخصیت های برجسته از مهم ترین آن هاست. برخی نمونه های آن عبارت اند از: سرگذشت ابن سینا به قلم خود او، المنقذ من الضلال غزالی، حالات و سخنان ابوسعید ابی الخیر. در ادبیات معاصر ایران زندگی نامه های مهمی در دست است که بیشتر به لحاظ تاریخی قابل بررسی اند تا از دیدگاه ادبی؛ ازجمله زندگی شاه عباس نوشته نصرالله فلسفی (۵ جلد)؛ ابومسلم نوشته غلامحسین یوسفی و معمای هویدا نوشته عباس میلانی.

    منبع مطلب : abadis.ir

    زندگی‌نامه

    زندگی‌نامه

    از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

    زندگی‌نامه یا سرگذشت‌نامه یا تذکره یا بیوگرافی (به انگلیسی: Biography) سبکی در ادبیات و دیگر رسانه‌ها از جمله فیلم‌های مستند است که مربوط می‌شود به شرح و توصیف رخدادها و روند زندگی یک یا چند نفر. بیشتر زندگی‌نامه‌ها بر پایه یادداشت‌های شخصی افراد ترتیب داده می‌شوند و داستان‌هایی واقعی هستند و نه تخیلی. یک زندگی‌نامه به فهرست کردن اطلاعات در مورد یک شخص مانند زادگاه و زادروز و تاریخ رخدادها محدود نمی‌شود و به توضیح و گاه تحلیل رویدادها می‌پردازد.

    به زندگی‌نامه‌ای که توسط خود شخص مورد نظر نوشته شود خودزندگی‌نامه یا زندگی‌نامه خودنوشت یا حسب‌حال گفته می‌شود.

    از کهن‌ترین نمونه‌های زندگی‌نامه می‌توان به کتاب‌های تاریخ‌نگاران یونان دربارهٔ شرح زندگی شاهنشاهان ایران اشاره کرد از جمله کوروش‌نامه نوشته گزنفون.

    نخستین کتاب زندگی‌نامه در زبان فارسی نو کتاب محمد عوفی است.[] در ادبیات فارسی کتاب‌های تألیف شده در سبک زندگی‌نامه را تذکره می‌گفتند.

    تاریخچه

    در ابتدا، زندگی‌نامه‌ها به عنوان یک بخش از تاریخ با تمرکز بر یک فرد خاص، با اهمیت تاریخی در نظر گرفته شد. انواع مستقل زندگی‌نامه‌نویسی با تمایز از تاریخ عمومی از قرن ۱۸ ام شروع شده و فرم‌های معاصر آن به قرن بیستم می‌رسد.

    زندگینامه تاریخی

    یکی از اولین زندگی‌نامه نویسان پلوتارک بود و «زندگی موازی» او در حدود سال ۸۰ بعد از میلاد مسیح، چهره‌های برجسته جهان کلاسیک را پوشش می‌دهد. در سال ۴۴ قبل از میلاد مسیح کورنلیوس نپوس زندگی‌نامه‌ای را به نام «زندگی فرمانروایان» منتشر کرد. اما شاید «زندگی امپراتوران روم» اثر «سوتونیوس» اولین زندگی‌نامه‌ای باشد که حاوی داستان‌های اساطیری نیست. در اوایل قرون وسطی (۴۰۰ تا ۱۴۵۰ بعد از میلاد) کاهش آگاهی از فرهنگ کلاسیک اروپا وجود دارد. در طول این دوره، تنها مخازن دانش و سوابق اولیه تاریخی اروپا در اختیار افراد کلیسای کاتولیک روم بود. هرمیتس، مونکس و پریتس در این دوره تاریخی زندگی‌نامه‌ها را می‌نوشتند. موضوعات آن‌ها معمولاً به پدران کلیسا، شهدا، پاپها و قدیسان محدود می‌شد. آثار آن‌ها قرار بود الهام بخش مردم و وسیله‌ای برای گرویدن به مسیحیت باشد شرح حال قدیسین را ببینید. یکی از نمونه‌های سکولار قابل توجه از بیوگرافی در این دوره زمانی، زندگی شارلمانی است که توسط درباریان او نوشته شده‌است.

    یکی از درباریان به عنوان نویسنده

    در قرون وسطی تمدن اسلامی (۷۵۰ تا ۱۲۵۸ بعد از میلاد مسیح)، مسلمانان شروع به نوشتن زندگی‌نامه محمد و دیگر چهره‌های مهم صدر اسلام نمودند که از آن به عنوان سیره نبوی تعبیر می‌شود.

    اولین تذکرهها در واقع خلاصه‌ای از زندگی‌نامه شخصیت‌های معروف اسلامی بودند که از قرن ۹ به بعد منتشر شدند و حاوی اطلاعات مهمی از زندگی بخش بزرگی از برزگان مسلمان در مقایسه با سایر نوشته‌های این دوره هستند.

    اولین تذکره نامه‌ها در ابتدا بر زندگی پیامبر اسلام و صحابه تمرکز داشتند، یکی از این نمونه‌های اولیه، کتاب طبقات الکبری از ابن سعد البغدادی است و پس از آن شروع به مستندسازی زندگی بیشتر شخصیت‌های مهم تاریخی می‌کند که در دنیای اسلام زندگی می‌کردند.

    در اواخر قرون وسطی، زندگی‌نامه‌ها در اروپا کمتر حول محور کلیسا شده و زندگی‌نامه‌های پادشاهان، شوالیهها و غاصبان به صدر آمدند. یکی از زندگی‌نامه‌های مشهور زندگی‌نامه لو مورته دی آرتور نوشته سر توماس مالوری بود. این کتاب در مورد سرگذشت شاه آرتور و شوالیه‌های او بود. پس از مالوری، تأکید بر روی انسانیت در دوره رنسانس، تمرکز نوشته‌ها بر افراد غیر مذهبی، از جمله هنرمندان و شاعران قرار گرفت و نوشتن به زبان بومی مورد تشویق قرار گرفت.

    کتاب شهدا، جان فاکس، یکی از اولین زندگینامه‌های زبان انگلیسی

    زندگی هنرمندان نوشته جورجیو واساری (۱۵۵۰) یک زندگی‌نامه برجسته با تمرکز روی زندگی افراد غیرمذهبی است. واساری با این موضوع خود مشهور شد و کتابش خیلی زود جزو پرفروش ترین‌ها قرار گرفت. دو تحول دیگر قاب توجه می‌باشد: توسعه صنعت چاپ در قرن ۱۵ و افزایش تدریجی در سواد.

    زندگی‌نامه‌ها در زبان انگلیسی در دوران هنری هشتم ظهور کردند. اعمال و یادبودها اثر جان فاکس (۱۵۶۳)، بهترین کتاب فاکس از شهدا شناخته شد، که اساساً اولین لغت‌نامه زندگی‌نامه در اروپا بود که با تاریخچه با ارزش انگلستان نوشته توماس فولر (۱۶۶۲) که تمرکزی مجزا بر زندگی عمومی داشت دنبال شد.

    تاریخ عمومی دزدان دریایی (۱۷۲۴) نوشته چارلز جانسون اولین منبع زندگی‌نامهٔ تعداد زیادی از دزدان دریایی شناخته شده‌است. زندگی‌نامه آمریکایی با مدل انگلیسی، ترکیب دیدگاه توماس کارلایل است که شرح حال بخشی از تاریخ بود. کارلایل اظهار داشت که زندگی انسان‌های بزرگ به درک جامعه و نهادهای وابسته به آن ضروری است. در حالی که ضربه تاریخی باید به یک عنصر قوی در شرح حال اولیه آمریکا باقی می‌ماند، نویسندگان آمریکایی رویکرد متمایزی را ایجاد کردند.

    جیمز باسول

    ظهور سبک

    اولین بیوگرافی مدرن و کاری که نفوذ قابل توجهی در تکامل این سبک اعمال کرد، نوشته جیمز بازول، زندگی‌نامه لغت‌نامه‌نویس و دانای کلام ساموئل جانسون است که در سال ۱۷۹۱ منتشر شد.[۱] این در حالی است که باسول موضوع خود را در سال ۱۷۶۳ شروع کرد، وقتی جانسون ۵۴ ساله بود، باسول تمام زندگی جانسون را با استفاده از پژوهش‌های اضافی تحت پوشش قرار داد. این خود مرحله مهمی در توسعه سبک مدرن از زندگی‌نامه‌نویسی بود و ادعا شده‌است که بزرگترین زندگی‌نامه نوشته شده در زبان انگلیسی است. کار باسول در آن سطح از پژوهش منحصر به فرد بود، که شامل مطالعه آرشیوها، مشاهدات عینی و مصاحبه‌ها می‌شد. روایتی قوی و جذاب است که تصویر صادقانه از تمام جنبه‌های زندگی جانسون است که یک فرمول _ شخصیتی است که امروزه به عنوان پایه ادبیات زندگی‌نامه‌نویسی خدمت می‌کند.

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 14 روز قبل
    4

    بچه ها کسی جواب رو میدونه ؟

    برای پاسخ کلیک کنید